اخبار پرس : پیشکسوت تیم فوتبال پرسپولیس گفت: اخراج برانکو مقابل الدحیل حرفه‌ای بود و برای حمایت از تیم خود چنین کاری را انجام داد.

نیما نکیسا در خصوص بازی تیم‌های فوتبال پرسپولیس و الدحیل قطر در مرحله یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان آسیا که با پیروزی شاگردان برانکو همراه بود اظهار داشت: به نظرم برد شیرینی را پرسپولیس به دست آورد و ما این روز‌ها که هوادار پرسپولیس هستیم از خوشحالی سر از پا نمی‌شناسیم.

وی افزود: البته دوست داشتیم که استقلال هم بازی خود را می‌برد تا در نیمه نهایی لیگ قهرمانان آسیا یک دربی ایرانی را می‌دیدیم اما به هر حال تقدیر استقلال هم به این شکل بود و امیدواریم که پرسپولیس بتواند انتقام استقلال را از السد بگیرد. تیم دوم من استقلال است و از اینکه این تیم صعود نکرد ناراحت هستم. من دوست دارم استقلال در تمام بازی‌های خود نتیجه بگیرد اما به پرسپولیس ببازد.

پیشکسوت تیم فوتبال پرسپولیس در مورد نقش برانکو در پیروزی پرسپولیس تصریح کرد: به نظرم برانکو بار دیگر هوش بالای خود را نشان داد و با این دست بسته بود و کمبود بازیکنی که داشت مقابل الدحیل ترکیب بی‌نظیری چیده بود و بازیکنان با حوصله و با برنامه کار کردند و نتیجه هم گرفتند.

نکیسا در مورد اینکه برانکو در دقایق پایانی بازی اخراج شد و بازی بعدی تیمش را از دست داد خاطرنشان کرد: به نظرم کار او حرفه‌ای بود و برای حمایت از تیم خود چنین کاری را انجام داد. برانکو بسیار با شخصیت و مدیر خوبی است و ثابت کرده که کار خود را به درستی بلد است، یادمان باشد که پرسپولیس مقابل تیمی نتیجه گرفت که میلیارد‌ها تومان هزینه کرده و این درحالی است که پرسپولیس از جذب بازیکن هم محروم بوده است.



با راه‌اندازی سامانه انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات، سازمان‌ها باید تلاش کنند در فرصت قانونی بهترین و دقیق‌ترین پاسخ را برای شهروندان ثبت کنند که نتایج بررسیها نشان می‌دهد برخی از دستگاه‌ها تاکنون به مراتب پاسخگویی بهتری داشته و برخی هنوز به این سامانه متصل هم نشده‌اند.

به گزارش ایسنا، سامانه انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات سال گذشته پس از ماه‌ها کار مطالعاتی و تطبیقی و پیگیری سازمان فناوری اطلاعات، به بهره‌برداری رسید. این سامانه بعد از ابلاغ قانون دسترسی آزاد اطلاعات و تدوین آیین‌نامه‌های آن طراحی و راه‌اندازی شد و سازمان‌ها و نهادها از طریق این سامانه موظف شدند تا حداکثر ۱۰ روز اطلاعات درخواستی مورد نیاز مردم را در این سامانه ارایه کنند.

شما در سامانه انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات، حق دارید از هر موسسه عمومی و خصوصی ارائه‌دهنده خدمات عمومی (موسسات مشمول بند چ و ح و خ ماده ۱ آیین‌نامه اجرایی قانون انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات) درخواست اطلاعات داشته و پاسخ را دریافت کنید. درخواست شما به اجرایی شدن قانون انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات کمک می‌کند و هم‌چنین اطلاعات درخواستی به صورت برخط در این سامانه منتشر خواهد شد.

فهرست سازمان‌های متصل‌شده به سامانه به شرح زیر است و سازمان‌های متصل به سامانه با رنگ آبی متمایز شده‌اند. شهروندان پس از ثبت‌نام در سایت می‌توانند هنگام ثبت درخواست، سازمان مورد نظر خود را انتخاب کنند. هم‌چنین نام هر دستگاه جهت مشاهده سایت اطلاع‌رسانی آن قابل انتخاب است.

دستگاه‌هایی که باید پاسخگو باشند

دسترسی آزاد به اطلاعات و پاسخگویی سازمان‌ها و دستگاه‌های دولتی و حکومتی به مردم، از فاکتورهای رشد دولت الکترونیکی هم محسوب می‌شود. همچنین نه‌تنها نهادهای وابسته به دولت بلکه نهادهای انقلابی، نیروهای مسلح، قوای قضاییه، مقننه، مؤسسات و شرکت‌ها، سازمان‌ها، نهادهای وابسته به آن‌ها و بنیادها و مؤسساتی که زیر نظر نهاد رهبری اداره می‌شوند و هم‌چنین هر مؤسسه، شرکت یا نهادی که تمام یا بیش از ۵۰ درصد سهام آن متعلق به بخشی از حکومت است، نیز باید اطلاعاتشان را منتشر کنند. موسسات خصوصی ارائه‌دهنده خدمات عمومی، مانند بانک‌ها هم شامل این قانون می‌شوند.

کاربران می‌توانند در سامانه دسترسی آزاد به اطلاعات که در این لینک قابل دسترسی است، با وارد کردن مشخصات و شماره تلفن همراه خود ثبت‌نام کنند. کد فعال‌سازی به شماره همراه ارسال خواهد شد. با استفاده از کد فعال‌سازی می‌توانند وارد قسمت کاربری درگاه سامانه دسترسی آزادانه به اطلاعات شوند و درخواست خود را به انتخاب سازمان مربوطه ثبت و در صورت نیاز تعرفه قانونی آن خدمت را پرداخت کنند.

کاربران می‌توانند اطلاعات مورد نیاز خود را در حوزه‌های مختلف مربوط به آمارهای رسمی، اطلاعات قراردادها، ضوابط و آیین نامه‌ها، مشارکت اشخاص در اختیارات سازمان‌ها، انواع اطلاعات و آیین دسترسی، اهداف سیاست‌ها و خط مشی‌ها، اختیارات و وظایف ماموران ارشد دستگاه موردنظر، اسناد و مکاتبات اداری، مراحل ارائه خدمات مستقیم به جامعه، شکایت شهروندان از تصمیمات و اقدامات و سایر موارد مربوط به مسائل غیرمحرمانه از طریق این سامانه درخواست کرده و دریافت کنند. غیر از گزینه دسترسی اینترنتی به سامانه انتشار آزاد اطلاعات امکان مراجعه حضوری و تکمیل فرم کاغذی درخواست اطلاعات نیز وجود دارد.

کدام دستگاه‌ها در کمترین زمان به درخواست‌ها پاسخ دادند؟

طبق آخرین آمار و لیست دستگاه‌هایی که در وب‌سایت انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات وجود دارد، ۴۵۳ دستگاه به این سامانه متصل شدند و اگرچه این لیست در حال به‌روزرسانی است اما هنوز دستگاه‌هایی هستند که به سامانه متصل نشدند و این در حالی است که مطالبه به‌حق از حقوق مردم است و همه سازمان‌ها نسبت به انتشار اطلاعات پیش‌دستی کنند تا همه جامعه از حقی یکسان در برابر دسترسی به اطلاعات برخوردار باشند.

تا زمان تنظیم این گزارش، از میان سازمان‌های پاسخگو در سامانه دسترسی آزاد به اطلاعات، وزارت جهاد کشاورزی به ۵۶ درخواست در دو روز، وزارت علوم به ۴۰ درخواست در ۹ روز، سازمان ثبت احوال به ۳۰ درخواست در ۱۲ روز، سازمان انرژی اتمی به ۲۳ درخواست در هشت روز، مرکز آمار ایران به ۱۷ درخواست در ۱۳ روز و سازمان ثبت احوال به ۱۲ درخواست در چهار روز پاسخ داده‌اند.

کارشناسان بر این موضوع تاکید دارند که سازمان‌ها باید تلاش کنند در فرصت قانونی بهترین و دقیق‌ترین پاسخ را برای شهروندان ثبت کنند و درصورتی‌که شهروندان نسبت به پاسخ ارائه‌شده رضایت نداشته باشند، می‌توانند از طریق حساب کاربری‌شان نسبت به آن اعتراض کنند و مطابق قانون، کمیسیون انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات موظف است پیگیر این شکایات باشد.

انتهای پیام

اخبار پرس : تیم فوتبال پرسپولیس پس از عزاداری سالار شهیدان و یاران با وفایش، تمرینات خود را برای دیدارهای لیگ برتر و لیگ قهرمانان آسیا آغاز کرد.

سرخپوشان تمرینات خود را برای دیدارهای لیگ برتر و لیگ قهرمانان آسیا، پس از عزاداری در تاسوعا و عاشورای حسینی، از ساعت ۱۷ امروز جمعه در ورزشگاه شهید کاظمی آغاز کردند.

ابتدا بازیکنان در سالن بدنسازی حضور یافتند و به مدت ۱۵ دقیقه زیر نظر مارکو استیلینوویچ به گرم کردن پرداختند.

سپس وارد زمین چمن شدند و در نصف زمین با چهار دروازه کوچک به فوتبال هدفمند با گلزنی روی آوردند.

مارکو بار دیگر بازیکنان را در اختیار گرفت و بدنسازی با توپ را در دستور کار قرار داد.

برانکو ایوانکوویچ، پاس‌های کوتاه، پاس‌های بلند، ارسال از جناحین و ضربه به سمت دروازه را برای بازیکنان در نظر گرفته بود که انجام شد.

حسین ماهینی و محسن ربیع‌خواه نیز در بخش‌هایی از تمرین، با مارکو اختصاصی کار کردند.

اسماعیل حلالی و دو هوادار معلول، میهمانان ویژه تمرین امروز سرخپوشان بودند.

در مرحله بعدی، بازیکنان در نصف زمین در دو گروه قرمز و زرد به بازی فوتبال پرداختند.

در آخرین بخش تمرین نیز بازیکنان زیر نظر مارکو به مدت ۱۵ دقیقه در طول زمین دویدند و پس از آن رهی رختکن شدند.

گفتنی است؛ آخرین تمرین قرمزپوشان پیش از دیدار روز یکشنبه برابر تیم سپید رود رشت، فردا شنبه از ساعت ۱۰ صبح در زمین ورزشگاه شهید کاظمی برگزار خواهد شد.



به گزارش مشرق، براساس مطالعه‌ای بزرگ در آمریکا و استرالیا، افراد مسن تری که از وضع سلامتی خوبی برخوردارند نباید روزانه آسپیرین مصرف کنند. فایده آسپیرین به خصوص بعد از سکته مغزی یا حمله قلبی قبلا ثابت شده است، اما این مطالعه نتیجه گیری کرد که مصرف آسپیرین برای افراد سالم بالای ۷۰ سال فایده‌ای ندارد و خطر خونریزی داخلی که بالقوه مرگبار است را به شدت افزایش می‌دهد. کارشناسان نتایج را مهم توصیف کردند و نسبت به مصرف خودسرانه آسپیرین هشدار دادند.

بیشتر بخوانید:

دارویی که خطر سکته‌های قلبی را کاهش می‌دهد

آسپیرین خون را رقیق می‌کند و از خطر حمله مجدد قلبی و سکته مغزی می‌کاهد. بعضی از افراد کاملا سالم هم برای کاهش این خطرات آسپیرین مصرف می‌کنند و تحقیقات در مورد تاثیر این دارو بر کاهش خطر سرطان ادامه دارد.

با این حال بیشتر تحقیقات در مورد فواید آسپیرین به روی کسانی انجام می‌شود که در دوران میانسالی هستند و شواهد روزافزونی از خطرات این دارو برای افراد در سنین بالاتر وجود دارد.

در این مطالعه در آمریکا و استرالیا بیش از ۱۹ هزار و ۱۱۴ فرد سالم بالای ۷۰ سال که سابقه مشکلات قلبی نداشتند شرکت کردند. برای نیمی از آن‌ها به مدت پنج سال مقدار کمی آسپیرین روزانه تجویز شد. سه گزارش در نشریه پزشکی نیوانگلند نشان داد که این قرص خطر مشکلات قلبی را کاهش نداد و فایده دیگری هم در افراد مورد مطالعه مشاهده نشد. اما مصرف آسپیرین موارد خونریزی شدید معده را افزایش داد.

پروفسور جان مک نیل از دانشگاه موناش می‌گوید: “این یعنی مصرف آسپیرین از سوی میلیون‌ها نفر در جهان بدون دلیل پزشکی ممکن است بی فایده باشد، چون این مطالعه هیچ مزیتی را فاش نکرد که بر خطر خونریزی بچربد. “

“پزشکان مدت‌هاست مطمئن نیستند که باید برای افراد سالم آسپیرین تجویز کنند یا نه و این یافته‌ها می‌تواند به آن‌ها کمک کند. ” این یافته در مورد کسانی که به خاطر حمله قلبی یا سکته مغزی آسپیرین مصرف می‌کنند صدق نمی‌کند و این افراد باید توصیه پزشک را رعایت کنند. به علاوه گفته می‌شود کسانی که مدت‌هاست دوز پایین آسپیرین مصرف می‌کنند باید از قطع ناگهانی آن خودداری کنند، چون این کار هم می‌تواند عوارضی داشته باشد.

اخبار پرس : مجموعه عکس های تمرین عصر امروز جمعه ۳۱ شهریور پرسپولیس در ورزشگاه شهید کاظمی:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

*سایت باشگاه پرسپولیس



مائورو ایکاردی و همسرش در هفته مُد میلان


بکام:

برای اولین بار شانس آن را داشتم که دیوار بزرگ چین را ببینم. واقعا فوق العاده است. 


پیانیچ


نیمار، دیبالا و دی بروینه در تبلیغ فیفا ۱۹


دیبالا در تبلیغ آدیداس


مانژوکیچ:

مقابل دیبالا و کوادرادو؛ هر کس ست آخر را برد، برنده است


کوین تراپ:

بازگشت به فرانکفورت


کورتوا:

عاشق این لحظات هستم


لواندوفسکی در تبلیغات هوواوی


لیونل مسی


بنجامین مندی


نویر:

بازگشت به خانه همیشه حس خوبی دارد


اینتر تولد ۴۲ سالگی رونالدو را تبریک گفت


 

اخبار پرس: نگاهی می‌اندازیم به نیم صفحه اول روزنامه پیروزی چاپ فردا ۳۱ شهریور از طریق سایت خبری پرسپولیس:

 

روزنامه پیروزی

  ادامه مطلب…

نوشته نیم صفحه اول روزنامه پیروزی چاپ فردا / ۳۱ شهریور اولین بار در اخبار پرس. پدیدار شد.

یکی می‌گوید صدور حکم کلی برای ادبیات ایران خصلت جهان سومی است و دیگری می‌گوید می‌خواهند ادبیات را به حاشیه ببرند. یکی می‌گوید می‌خواهند میدان را به نفع ترجمه خالی کنند، دیگری هم می‌گوید با این کار می‌خواهند خود را بزرگ کنند.

به گزارش ایسنا، تن نحیف ادبیات ایران آماج احکام کلی مانند «ادبیات ایرانی مخاطب ندارد»، «ادبیات ما رو به زوال است»، «مخاطبان به ادبیات ایرانی اعتماد ندارند» و… است. ایسنا نظر تعدادی از نویسندگان و مترجمان را درباره تأثیر این احکام کلی بر ادبیات و نویسندگان جویا شده است که در پی می‌آید.

برخی می‌خواهند ادبیات را به حاشیه ببرند

 مجتبی ویسی مترجم و شاعر در این‌باره می‌گوید: این حکم‌های کلی درباره ادبیات تأثیر خوبی بر روی آن نخواهد گذاشت، اما نویسنده‌ها و شاعران نباید به حکم‌های کلی توجه داشته باشند. آن‌ها رسالتی دارند که باید آن را به انجام برسانند و نباید به صحبت‌ها و مسائل بیرونی توجه کنند، زیرا کسانی هستند که می‌خواهند ادبیات را به حاشیه ببرند و نقش آن را نادیده بگیرند. این موضوع در کشور ما نسبت به کشورهای دیگر نمود بیشتری دارد. البته شاید این موضوع توهم توطئه باشد اما چیزی که به نظر من می‌رسد این است که برخی نمی‌خواهند ادبیات نقش سابق خود را داشته باشد و بر جامعه تأثیر بگذارد.

او سپس اظهار می‌کند: البته نباید وضعیت بیرونی را نادیده بگیریم. وضعیت حاکم در جامعه ما وضعیت مناسبی نیست و این موضوع خواه ناخواه بر اهل ادبیات تأثیر می‌گذارد. فشار اقتصادی به اندازه کافی بر روی اهل قلم وجود دارد و آن‌ها پتانسیل ناامید شدن را دارند. از طرفی ادبیات نقش رهایی‌ساز دارد که در تنگنا قرار دادن نویسنده‌ها باعث می‌شود آن‌ها امید نداشته باشند. ما باید برای نقش اهل قلم ارزش‌ قائل باشیم. آن‌ها باید سعی کنند قدرتمند عمل کنند و ناامید نشوند. من احساس می‌کنم وضعیت حال حاضر نسبت به چند سال پیش تفاوت عمده‌ای پیدا کرده است. ما باید تا آخرین حد تلاش کنیم و به صحبت‌های پیش‌آمده تن ندهیم که این موضوع خیلی سخت است.

می‌خواهند میدان را به نفع ترجمه خالی کنند

محمد قاسم‌زاده – نویسنده – نیز  درباره این موضوع بیان می‌کند: ما دوران سخت‌تری را هم پشت سر گذاشته‌ایم، حتی کتاب‌های‌مان چاپ نمی‌شد، اما از نوشتن دست برنداشتیم. صدور احکام کلی بر تعداد معدودی از نویسندگان  اثر می‌گذارد و  ممکن است عده‌ای مأیوس شوند؛ البته  کسانی مأیوس می‌شوند  که  جدیتی در کار ندارند و ادبیات دغدغه‌شان نیست. زمانی که شما چیزی دغدغه‌تان باشد در بدترین شرایط هم  آن را ادامه می‌دهید.  پس کسی که دغدغه ادبیات داشته باشد هیچ‌گاه میدان را خالی نمی‌کند.

او خاطرنشان می‌کند: من نمی‌دانم این احکام کلی از کجا نشأت می‌گیرد اما فکر می‌کنم جریانی این کار را انجام می‌دهد که  می‌خواهد میدان را  به سود ترجمه خالی کند. در واقع برخی از مترجمان  این کار را می‌کنند، البته مترجمان جدی‌ای هم نیستند و اصولا کار خودشان خراب است. 

قاسم‌زاده  با تأکید بر این‌که نمی‌توانیم حکم کلی برای داشتن و نداشتن مخاطب ادبیات صادر کنیم، می‌گوید: نوع ادبیاتی که برخی از دوستان کار می‌کنند اصولا کم‌مخاطب است.  قاعدتا آن‌ها می‌دانند نباید انتظار خواننده زیاد داشته باشند، زیرا  زمانی که مخاطبت را خاص در نظر می‌گیری افراد عام سراغت نمی‌آیند. اگر برحسب اتفاق  هم کتابی از شما بخرند و بخوانند به زودی مأیوس می‌شوند و سراغ نویسنده دیگری می‌روند. علت پرفروش و پرمخاطب بودن ترجمه هم به خاطر برد تبلیغاتی ناشران خارجی برای یک کتاب است و علت آن مترجم خاص نیست؛ مثلا  قبل از آن‌که کتاب میلان کوندرا و موراکامی به ایران بیاید آوازه‌شان به ایران آمده است و به همین دلیل مخاطب ایرانی با آن‌ها آشناست. گاهی شاهد بوده‌ایم نویسنده برجسته‌ای که  شهرتش به ایران نیامده، مخاطب پیدا نکرده است؛ مانند کتاب «بازمانده روز» نوشته ایشی‌گورو  که خانمی ترجمه  کرد. به خاطر این‌که ایشی‌گورو شهرت نداشت اصلا فروش نرفت. بعد هم نجف دریابندری آن را ترجمه کرد.  این‌که ادبیات ایرانی بازار مناسبی ندارد دلیل بر بد بودن کتاب نیست؛ دلیلش تبلیغ نکردن، نشناختن مخاطب  و پخش بسیار بد کتاب در ایران است. گاهی کتاب یک نویسنده ایرانی به خاطر تبلیغات فروش زیادی می‌کند که  این حکم کلی نقض می‌شود. این را هم در نظر بگیرید که  شما نمی‌توانید درباره ادبیات یک کشور حکم کلی صادر کنید و باید توجه داشته باشید ادبیات ایران را با ادبیات چه کشوری مقایسه کنید؛ اگر ادبیات‌مان را  با ادبیات عراق، ترکیه، مصر، یونان یا حتی فرانسه مقایسه کنید به یک نتیجه معقول خواهید رسید. الان بازار ادبیات فرانسه بی‌رونق است و داستان‌های فرانسوی با استقبال روبه‌رو نمی‌شود. اما اگر ادبیات ما با کل ادبیات جهان مقایسه شود مقایسه صحیحی نیست. به این دلیل، این حکم‌ کلی را نمی‌پذیرم.

این نویسنده متذکر می‌شود: در کشور ما نقد وجود ندارد پس نمی‌توانیم چنین حکم‌هایی صادر کنیم. چقدر بر کتاب‌ها نقد نوشته می‌شود؟ نمی‌نویسند. نقد راه دارد و منتقد باید در دانشگاه تربیت شود. با دو سه واحد نمی‌توان منتقد تربیت کرد. کسانی که در روزنامه نقد می‌نویسند بیشتر خانوادگی و باندبازی عمل می‌کنند. کسی ادبیات ما را نقد نکرده که بگوییم ادبیات رو به زوال است. باید از کسی که این حرف‌ها را می‌زند بپرسید آیا همه کتاب‌های ادبیات داستانی را خوانده است؟ من فکر نمی‌کنم کسی بتواند همه کتاب‌ها را بخواند.

صدور حکم کلی، خصلت کشورهای جهان سومی است

همچنین احمد پوری – مترجم و نویسنده – در گفت‌وگو با ایسنا اظهار میکند: اگر حکمی صادر میشود باید بر مبنای استنتاج‌ها، آمار و واقعیت‌ها باشد. حکمی را که بر اساس این مبنا صادر شده دیگر نباید صرفا قبول و یا رد کرد زیرا چه قبول بکنیم چه قبول نکنیم، به یک وجود واقعی خارجی تبدیل شده است. احکامی که بدون آمار و فکت صادر میشود متاسفانه خصلت کشورهای عقب‌مانده یا جهان سومی است. این احکام از ذهن  یک نفر بدون دلیل و آمار تولید میشود؛ حتی ممکن است درست باشد ولی نباید بر روی آن‌ها حساب باز  کرد. درست مثل  این است که بگویند اگر گوجه و سیبزمینی را با هم بخورید، سکته میکنید؛ آیا این موضوع پشتوانه علمی دارد؟  معتقدم این حکمها را که  به این شکل صادر میشود  باید نفی کنیم.

او سپس درباره تأثیر این احکام بیان میکند: این حکمها در نویسندگانی که به حرفهایی که گفتم رسیدهاند تاثیری ندارد چون  به این حکمها اعتنایی ندارند و کار خودشان را میکنند. اما ممکن است برای کسانی که اول راهاند، جوان و خام‌اند، مایوس‌کننده باشد. به نظرم یکی از وظایف  شما روزنامهنگاران و ما به عنوان نویسندگان و  مترجمان این است که درباره این حکمها نظر بدهیم و بگوییم حکمی که بر پایه شواهد و دلیل نباشد حکم درستی نیست. در واقع باید این حکمها را بیاعتبار کنیم؛ زمانیکه این حکمها بیاعتبار شد هرکس هرچقدر دلش میخواهد حکم صادر کند.

پوری میافزاید: آدمهای جدی این حکمها را صادر نمیکنند. کسانی  حکم صادر میکنند که میخواهند مثلا حرف بزرگ و خیره‌کننده‌ای بزنند تا به اصطلاح  توجه‎‎ها را جلب کنند.  البته شاید به این خاطر باشد، زیرا هرکس انگیزه‌ای دارد. شاید فرد میخواهد بگوید من آدم بزرگی هستم و چنین حکمی میدهد.  اما آنچه مهم است این است که هیچ اعتباری بر این حکمها نیست.

برخی با حکم دادن می‌خواهند بزرگ شوند

ناهید طباطبایی – نویسنده –  نیز درباره این موضوع بیان می‌کند:  این حکم‌ها تاثیری ندارد زیرا کسی که نویسنده و صاحب دغدغه است کار خود را انجام می‌دهد. یک‌سری از افراد هستند که دست به چنین کارهایی می‌زنند. نمی‌دانم قصدشان از این حرف‌ها چیست. اما یک‌سری افراد غیرمتخصص با دادن احکام کلی می‌خواهند صاحب اندیشه و بزرگ شوند. هیچ‌گاه  نمی‌توان حکم داد و باید تحقیق و پژوهش صورت بگیرد. بدون تحقیق  خیلی حرف‌ها می‌توان زد.

هرکس سلیقه و دریافت خود را حکم در نظر می‌گیرد

محمدرحیم اخوت – نویسنده –  هم می‌گوید: من نمی‌دانم این حکم‌های کلی از کجا می‌آید؛ اما می‌دانم میزان انتشار و استقبال از کتاب‌ها رو به کاهش است. دلیل این موضوع این است که رسانه‌های دیگری جایگزین کتاب شده‌اند. به نظرم نباید به این‌گونه احکام کلی توجه کرد زیرا براساس تحقیق  و آمار صادر نشده و هرکس سلیقه و دریافت خود را به عنوان حکم درنظر گرفته است. درست و غلط  آن را باید تحقیق کرد.  این موضوع ممکن است برای به حاشیه راندن ادبیات باشد اما آن‌چه بیشتر از همه  ادبیات را  به حاشیه می‌فرستد سخت‌گیری‌هایی است  که در صدور مجوز دارند. خود من دو کتاب چاپ‌نشده دارم؛ فقط به خاطر این‌که به من گفتند قسمت‌هایی از آن را حذف کن و من حاضر نیستم حذف کنم و از خیر چاپ آن گذشتم. 

او تأکید می‌کند: فکر می‌کنم این‌که ادبیات از تب و تاب افتاده است و خواهانش کمتر شده غیر  از جایگزینی رسانه‌های دیگر،  سخت‌گیری‌های بی‌دلیل و به زعم من بی‌جهت دستگاه‌هایی است که مجوز صادر می‌کنند، آن‌ها  در اداره نشسته‌اند و حقوق‌شان را می‌گیرند و در کتاب‌ها دنبال ایراد هستند، کتاب را هم کامل نمی‌خوانند. این‌هاست که  به ادبیات ضربه می‌زند. اگر کمک نمی‌کنند، بازار  چاپ و نشر را بازتر کنند تا نویسنده با میل و خیال راحت‌تری بنویسند و ناشران با خیال راحت‌تری کتاب چاپ کنند.

قیاس به نفس می‌کنند

همچنین اسدالله امرایی- مترجم – با بیان این‌که این حکم‌های کلی تأثیری بر ادبیات و نویسنده‌ها ندارد، اظهار می‌کند: کار خوب  خود را نشان می‌دهد و جای خود را پیدا می‌کند؛ فرقی هم نمی‌کند ترجمه است یا تألیف. سال‌هاست رمان «همسایه‌ها»ی احمد محمود منتشر می‌شود. روزگاری اجازه چاپ نداشت، بعد که  چاپ شد کتاب را مانند ورق زر بردند. دوباره جلویش را گرفتند و حالا قاچاقچیان از قبل فروش کتاب سود می‌برند.  این کتاب‌ها خریدار دارد و کسی به این‌که به صورت  قاچاق  و غیرقانونی چاپ می‌شود،  کاری ندارد، حتی  طرف این خطر را به جان می‌خرد و کتاب را قاچاق چاپ می‌کند؛ این‌ها یعنی کتاب خریدار دارد. یا کتاب «انسان خردمند»  که  کتاب کم‌حجم و ارزانی نیست، نزدیک به ۲۰ بار تجدید چاپ شده است.  در واقع اگر خوراک خوب به مخاطب ارائه شود،  سراغش می‌رود. من نگاه بدبینانه‌ای ندارم، شاید کسانی که به این چیزها دامن می‌زنند قیاس به نفس می‌کنند که چرا کتاب من را نمی‌خرند.

او می‌افزاید: در نظر بگیرید چاپ اول کتاب «طریق بسمل شدن» محمود دولت‌آبادی ۳۰ هزار نسخه بود که در ایام نمایشگاه کتاب تمام شد. یعنی کتاب را می‌خرند. ناشر که بنگاه خیریه باز نکرده است کتاب چاپ کند، نفروشد و بعد دوباره چاپ کند.  اگر به خواننده کتاب خوب ارائه کنید،  مخاطب خود را دارد؛ ممکن است کتابی ۵۰۰ نسخه خریدار داشته باشد و کتابی ۳۰هزار نسخه و کتابی ۱۰ هزار نسخه. به نظرم اگر سدی را که به نام سانسور ایجاد کرده‌اند، بردارند در این صورت کسی کتاب قاچاق چاپ نمی‌کند و اگر  هم چاپ کند جلویش را می‌گیرند. من خودم نمی‌توانم کتابم را چاپ کنم  اما کتابم را به صورت قاچاق چاپ کرده و جلو چشمم می‌فروشند.  اعتراض هم می‌کنم، می‌گویند برای‌مان آورده‌اند. چه کسی آورده؟ می‌گویند آورده‌اند دیگر!

از کسانی که حکم کلی می‌دهند می‌ترسم

اما سلمان امین – نویسنده با بیان اینکه از کسانی که حکم کلی صادر  میکنند در هر زمینهای که باشد میترسد، میگوید: اگر مرادتان مخاطب نداشتن داستان و رمان و شعر ایرانی است، باید بگویم این سخن چندان دقیق نیست. مثل همه جای دنیا ما هم کتابهای پرفروش ایرانی داریم؛ از نویسنده مطرح، نویسنده عامهپسند، سلبریتیها، شومنها و چیزنویسهای دیگر، چاپهای متعدد با تیراژ بالا دارند و همایشهای پیدرپی  برگزار میکنند و گاهی در صدا و سیمای انحصاری هم تبلیغ میشوند. اما اگر مقصود شما مشخصا “ادبیات” است، اول باید بپرسید چقدر داریم ادبیات تولید میکنیم؛ زوال و رونقش پیشکش.

او میافزاید: ادبیات یعنی تفکر، زیست و تخیل. وقتی با سانسور – و بدتر از آن خودسانسوری – عرصه را تنگ میکنند، بستر خلق ادبیات جدی شکل نمی‌گیرد. نویسنده با محدودیت نمی‌تواند درست ببیند، درست فکر کند و درست بنویسد. محصول آن موجود ناقص‌الخلقه‌ای می‌شود که من و امثال من مدام به خورد ملت می‌دهیم. مخاطب ما به طور غریزی این چیزها را می‌فهمد. او خیلی ساده متوجه فاصله زیست خود از جهان فکری، قصه‌ها و واژگان ما می‌شود. او هر که باشد خودش در ساحتی دیگر دارد با این ممیزی‌ها دست و پنجه نرم می‌کند، پس می‌داند ما نویسنده‌ها هم مجال چندانی برای عبور از دیوار سانسور نداریم. رفته رفته اعتمادش را از دست می‌دهد و رو برمی‌گرداند، دست کم از نویسنده‌های داخلی. هر موضوعی که ارزش طرح داشته باشد به نوعی به یکی از کنگره‌های این دیوار بلند گیر می‌کند. حوزه‌های اجتماعی، سیاسی، مذهبی و حتی گاهی اقتصادی و فرهنگی از این حکم مصون نیستند. نمی‌خواهم بگویم اگر سانسور نباشد همه می‌شوند خالقان ادبیات. اما تردید ندارم تا زمانی که نویسنده بخواهد برای نوشتن از کسی اجازه بگیرد، حتی نمی‌تواند بد باشد؛ خوب بودن را که فراموش کنید. اگر اسم این زوال نیست، پس چیست؟

خبرنگار: ندا ولی‌پور – ایسنا

انتهای پیام

اخبار پرس : نیم‌صفحه نخست ۸ روزنامه ورزشی چاپ صبح کشور روی کیوسک‌های مطبوعاتی را ورق بزنید:

 

روزنامه پیروزی

 

روزنامه ابرار ورزشی

 

روزنامه خبر ورزشی

 

روزنامه گل

 

روزنامه ایران ورزشی

 

روزنامه شوت ورزشی

 

روزنامه هدف ورزشی

 

روزنامه همشهری ورزشی

  ادامه مطلب…

نوشته نیم‌صفحه اول روزنامه‌های ورزشی ۳۱ شهریور اولین بار در اخبار پرس. پدیدار شد.


ادامه معرفی فیلم‌های خارجی‌زبان اسکار ۹۱


سینما و تلویزیون > سینمای‌ جهان – همشهری آنلاین:
تاکنون بیش از ۶۰ کشور نمایندگان خود را در بخش فیلم خارجی‌زبان نود و یکمین دوره جوایز اسکار انتخاب کرده‌اند.

به گزارش هنرآنلاين؛ در حالی که مهلت معرفی فیلم‌های خارجی‌زبان به آکادمی علوم و هنرهای سینمایی اول اکتبر (۹ مهر) به پایان می‌رسد، در روزهای اخیر کشورهای دیگری نمایندگان خود را در بخش فیلم خارجی‌زبان جوایز اسکار ۲۰۱۹ انتخاب کرده‌اند.

دانمارک روز پنجشنبه “گناهکار” (The Guilty) اولین فیلم بلند داستانی گوستاو مولر را به نمایندگی از خود به آکادمی معرفی کرد. داستان این فیلم پلیسی در یک شب در یک مرکز تماس اضطراری روی می‌دهد، جایی که زنی ربود‌ه‌شده با اسگر هولم مأمور و پلیس سابق (یاکوب سیدرگرین) تماس می‌گیرد. وقتی تلفن ناگهان قطع می‌شود، هولم در حالی که تنها ابزارش یک تلفن است برای نجات زن وارد عمل می‌شود.

“گناهکار” اولین بار در دنیا سال گذشته در بخش مسابقه فیلم‌های داستانی سینمای جهان جشنواره فیلم ساندنس به نمایش درآمد و جایزه تماشاگران این بخش را برد. این فیلم در ماه ژوئن در دانمارک و فرانسه اکران شد و تاکنون حدود ۴۰۰ هزار نفر آن را دیده‌اند. شرکت ماگنولیا پیکچرز “گناهکار” را از ۱۹ اکتبر در آمریکا اکران می‌کند. این شرکت پیش از فیلم‌های دانمارکی نامزد اسکار “یک ماجرای شاهانه”، “شکار” و “یک جنگ” را نیز در آمریکا توزیع کرد.

دانمارک سابقه خیلی خوبی در اسکار دارد. این کشور از ۱۹۵۶ تاکنون سه بار برای فیلم‌های “ضیافت بابت” (۱۹۵۶)، “پله فاتح” (۱۹۸۸) و “یک دنیای بهتر” (۲۰۱۰) برنده جایزه اسکار فیلم خارجی‌زبان شده و ۹ بار دیگر هم شانس دریافت این جایزه را داشته است. دانمارک آخرین بار در ۲۰۱۶ با “سرزمین مین” ساخته مارتین ساندپیت نامزد اسکار بهترین فیلم خارجی‌زبان شد.

کانادا با “Watch Dog” اولین فیلم بلند داستانی سوفی دوپی شانس خود را در جوایز اسکار امتحان می‌کند. این درام جنایی با حضور بازیگران اهل کبک با بودجه‌ای حدود ۱٫۵ میلیون دلار ساخته شده است. داستان درباره مردی جوان است که با برادر، مادر و دوست دخترش در یک آپارتمان کوچک در حومه مونترال زندگی می‌کند. او می‌کوشد بین خانواده بسیار نیازمندش که خود را مسئول آن‌ها می‌داند، شغلی که با برادرش دارد، و همکاری با کارتل مواد مخدر در مونترال به رهبری عمویش که به او به چشم یک پدر می‌نگرد، توازن برقرار کند.

کانادا در هشت سال اخیر برای فیلم‌های “آتش‌افروزان” دنی ویلنو، “آقای لازار” فیلیپ فالاردو و “جادوگر جنگ” کیم نگوین، سه بار در بخش فیلم خارجی‌زبان نامزد اسکار بوده و سه بار دیگر نیز بخت دریافت جایزه را داشته است. درام مستقل “تهاجم بربرها” (۲۰۰۳) به کارگردانی دنی ارکان تنها فیلم کانادایی است که برنده اسکار فیلم خارجی‌زبان شده است. دو سال پیش “فقط پایان دنیاست” به کارگردانی زاویه دولان از کانادا به فهرست کوتاه راه پیدا کرد، اما در نهایت نامزد نشد.

اسلوونی “ایوان” (Ivan) به کارگردانی یانز بورگر را به نمایندگی از خود به بخش فیلم خارجی‌زبان معرفی کرد. این فیلم درباره زنی جوان به نام مارا است که گرفتار یک ماجرا می‌شود و باید بین مردی که بسیار دوستش دارد و پسرش ایوان که تازه به دنیا آمده است، یک کدام را انتخاب کند. “ایوان” در ۲۰۱۷ در جشنواره فیلم اسلوونی برنده هشت جایزه از جمله بهترین فیلم شد و در چند جشنواره دیگر مانند جشنواره فیلم پولا و جشنواره شب‌های سیاه تالین نیز روی پرده رفت.

“ایوان” پنجمین فیلم بلند داستانی بورگر است که در سطح بین‌المللی با فیلم تحسین‌شده “Idle Running” تولید ۱۹۹۹ شهرت دارد. سال ۲۰۱۱ فیلم “سونات خاموش” به کارگردانی او نماینده اسلوونی در اسکار بود. این کشور تا سال گذشته ۲۱ فیلم به آکادمی معرفی کرد که هیچ‌کدام نامزد اسکار نشدند.

اندونزی با وسترن فمینیستی “مارلینا قاتل در چهار پرده” (Marlina the Murderer in Four Acts) سومین فیلم بلند داستانی مولی سوریا در اسکار رقابت می‌کند. این فیلم اولین بار در دنیا امسال در بخش دو هفته کارگردانان جشنواره کن به نمایش درآمد. داستان “مارلینا قاتل در چهار پرده” در جزیره سومبا در شرق اندونزی روی می‌دهد و درباره یک بیوه جوان است که وقتی مورد حمله سارقان قرار می‌گیرد برای رسیدن به عدالت راهی سفر می‌شود و در این راه چند نفر را به قتل می‌رساند.

اندونزی تا سال گذشته ۱۹ بار در رقابت اسکار فیلم خارجی‌زبان شرکت کرد. این کشور هنوز نامزد نشده است.

“عنصر مخفی” (Secret Ingredient) به کارگردانی یورس استاورسکی به نمایندگی از مقدونیه در اسکار شرکت می‌کند. این فیلم تلفیقی از درام و کمدی و درباره یک تعمیرکار قطار با حقوق کم است که پدرش مبتلا به سرطان است. او برای این که درد پدر را کم کند یک کیک را که با ماری‌جوانا دزدی درست شده است به او می‌دهد، اما خیلی زود گرفتار خلاف‌کارهایِ در جستجوی مواد مخدر و همسایه‌های فضول می‌شود که می‌خواهند دستور پخت کیک “شفابخش” را بدانند!

“عنصر مخفی” پانزدهمین فیلمی است که مقدونیه به اسکار می‌فرستد. این کشور در ۱۹۹۴ با فیلم “پیش از باران” به کارگردانی میلچو مانچفسکی نامزد اسکار بهترین فیلم خارجی‌زبان شد.

تایلند با رمانس ” Malila: The Farewell Flower” به کارگردانی آنوچا بونیاواتانیا در اسکار حضور دارد. این فیلم درباره مردی همجنس‌گراست که از طریق آیین بودایی به دنبال رهایی است. این فیلم در جشنواره بین‌المللی فیلم سنگاپور جایزه بهترین کارگردان را برد و در جشنواره فیلم پوسان برنده جایزه کیم جی. سوک شد. تایلند از ۱۹۸۴ تا سال گذشته ۲۴ فیلم به آکادمی معرفی کرد که هیچ‌کدام نامزد اسکار نشدند.

تریلر “مورایا” (Muralla) به کارگردانی رودریگو پاتینو نماینده بولیوی در بخش فیلم خارجی‌زبان خواهد بود. این فیلم درباره کوکو “مورایا” ریورا فوتبالیست سابق است که پسرش مریض و در بیمارستان در انتظار عمل پیوند است. مورایا تصمیم می‌گیرد به‌سرعت هزینه عمل جراحی پسرش را فراهم کند تا او از لیست انتظار خارج شود، اما گرفتار قاچاق انسان می‌شود و…

“مورایا” دهمین فیلمی است که بولیوی به اسکار می‌فرستد. هیچ‌یک از فیلم‌های قبلی نامزد نشدند.

“زیبایی و سگ‌ها” (Beauty and the Dogs) به کارگردانی کوثر بن هنیه نماینده تونس در اسکار است. داستان درباره دختری دانشجو به نام مریم است که آشنایی او با مردی مرموز به نام یوسف در یک مهمانی، ماجراهایی به همراه دارد. این فیلم سال گذشته در بخش نوعی نگاه جشنواره کن حضور داشت و در جوایز لومیر در فرانسه نامزد جایزه بهترین فیلم فرانسوی‌زبان بود.

تونس تا پیش از این چهار فیلم به آکادمی معرفی کرده است که هیچ‌کدام نامزد نشدند.

“فراگیر” (Omnipresent) به کارگردانی ایلیان دیولکوف نماینده بلغارستان در اسکار خواهد بود. این فیلم درباره امیل، نویسنده و صاحب یک شرکت تبلیغاتی است که درگیر جاسوسی خانواده، دوستان و کارکنانش از طریق دوربین‌های مخفی می‌شود، اما آنچه ابتدا یک سرگرمی ساده به نظر می‌رسد به یک فاجعه کامل ختم می‌شود و… “فراگیر” در جشنواره بین‌المللی فیلم صوفیه جایزه فیپرشی را گرفت و در جوایز رز طلایی برنده پنج جایزه شد.

“فراگیر” بیست و نهمین فیلمی است که بلغارستان تاکنون به اسکار فرستاده است. هیچ‌کدام از فیلم‌های قبلی نامزد نشدند.

الجزایر درام رمانتیک “تا آخر زمان” (Until the End of Time) به کارگردانی یاسمین شویخ را به نمایندگی از خود به آکادمی معرفی کرد. این فیلم درباره زنی به نام جوهر است که در غم از دست دادن همسرش است. آشنایی او با یک قبرکن به نام علی ماجراهای تازه‌ای برای او به همراه دارد.

برای دومین بار است که الجزایر فیلمی ساخته یک کارگردان زن را به اسکار می‌فرستد. اولین بار سال ۲۰۰۲ بود که “رشیده” به کارگردانی یمینه بشیر شویخ مادر یاسمین شویخ نماینده این کشور در بخش فیلم خارجی‌زبان بود.

“تا آخر زمان” اولین بار در دنیا در جشنواره دبی به نمایش درآمد و بعد از جشنواره‌های مختلف جوایزی دریافت کرد، از جمله جایزه بهترین فیلمنامه و بهترین فیلم بلند داستانی در هفتمین جشنواره فیلم مغرب در مراکش.

الجزایر تا سال پیش ۱۹ بار به آکادمی فیلم معرفی کرد و یک بار در ۱۹۶۹ با فیلم “زد” به کارگردانی کوستا گاوراس برنده اسکار فیلم خارجی‌زبان شد. این کشور چهار بار دیگر هم نامزد اسکار این بخش بوده است: “Le Bal” ساخته اتوره اسکولا در ۱۹۸۳ و سه فیلم “غبار زندگی”، “روزهای افتخار” و “خارج از قانون” به کارگردانی بوشارب.

پرو با “ابدیت” (Eternity) به کارگردانی اسکار کاتاکورا شانس خود را در جوایز اسکار امتحان می‌کند. این فیلم درباره یک زوج سالخورده بومی در کوه‌های آند است که در شرایط بد آب و هوایی منتظرند پسرشان به دیدن آن‌ها بیاید. “ابدیت” امسال در جشنواره بین‌المللی فیلم گوادالاخارا در مکزیک جایزه بهترین فیلمبرداری را دریافت کرد.

پرو تا سال پیش ۲۴ فیلم به اسکار معرفی کرد و در ۲۰۰۹ با فیلم “شیر افسوس” به کارگردانی کلودیا یوزا نامزد شد.

مراکش با فیلم “رخوت” (Burnout) به کارگردانی نورالدین لخماری در اسکار رقابت می‌کند. داستان فیلم در شهر کازابلانکا اتفاق می‌افتد و زندگی چند آدم متفاوت را مورد توجه قرار می‌دهد، از جمله یک دانشجوی پزشکی، یک زن و شوهر، فردی شیفته ماشین و… فیلم نشان می‌دهد که شرایط اقتصادی چگونه روی زندگی شخصیت‌ها تأثیر می‌گذارد. “رخوت” سال گذشته در جشنواره بین‌المللی فیلم دبی روی پرده رفت.

مراکش تا سال گذشته ۱۳ بار در بخش فیلم خارجی‌زبان جوایز اسکار شرکت کرد. هیچ‌کدام از فیلم‌های قبلی نامزد نشدند.

تایوان کمدی سیاه “بودای بزرگ +” (Great Buddha+) اولین فیلم بلند داستانی هوانگ سین-یائو را به نمایندگی از خود به آکادمی معرفی کرد. این فیلم درباره یک نگهبان شب در یک کارخانه تولید مجسمه بودا و دوست اوست که چیزهایی بازیافتی را جمع‌آوری می‌کند. آن‌ها از طریق یک دوربین مداربسته شاهد رازهای سیاه صاحب کارخانه می‌شوند و…

“بودای بزرگ +” در جشنواره فیلم تایپه برنده شش جایزه شد و سال گذشته در جشنواره تورنتو جایزه نتپک را دریافت کرد. فیلم در جوایز اسب طلایی نیز پنج جایزه گرفت. جوایز فیلم هنگ کنگ نیز “بودای بزرگ +” را به‌عنوان بهترین فیلم انتخاب کرد.

هوانگ سین-یائو بیشتر یک مستندساز است که به خاطر لحن طنزآمیز فیلم‌هایش شهرت دارد. “ابر” (۲۰۱۵) به کارگردانی او تنها ۵۵ نما دارد و بدون دیالوگ، موسیقی و شخصیت اصلی است.

تایوان تا سال گذشته ۴۳ فیلم به آکادمی معرفی کرد. این کشور در سال ۲۰۰۰ برای فیلم “ببر غران، اژدهای پنهان” به کارگردانی آنگ لی برنده اسکار بهترین فیلم خارجی‌زبان شد و دو بار دیگر هم به فهرست پنج نامزد نهایی این بخش راه پیدا کرد: “جشن عروسی” در ۱۹۹۳ و “بخور بنوش مرد زن” در ۱۹۹۴، هر دو به کارگردانی آنگ لی. سال ۲۰۱۱ فیلم “جنگجویان رنگین‌کمان” از این کشور به فهرست کوتاه راه پیدا کرد، اما در نهایت نامزد اسکار نشد.

تاکنون بیش از ۶۰ کشور تاکنون نمایندگان خود را در بخش فیلم خارجی‌زبان نود و یکمین دوره جوایز اسکار انتخاب کرده‌اند. رأی‌گیری برای انتخاب نامزدهای اسکار فیلم خارجی‌زبان در دو مرحله انجام می‌شود. ابتدا ۹ فیلم به فهرست کوتاه راه پیدا می‌کنند و در نهایت پنج فیلم به‌عنوان نامزدهای نهایی معرفی می‌شوند که اسامی آن‌ها ۲۲ ژانویه ۲۰۱۸ (۲ بهمن) همراه نامزدهای دیگر بخش‌های جوایز اسکار اعلام خواهد شد. فیلم‌های ارائه‌شده باید در فاصله اول اکتبر ۲۰۱۷ تا ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۸ در کشور خود اکران عمومی شده باشند.

نود و یکمین دوره جوایز اسکار یکشنبه ۲۴ فوریه ۲۰۱۹ (بامداد دوشنبه ۶ اسفند به وقت ایران) برگزار می‌شود.

سال گذشته ۹۲ کشور نمایندگان خود را برای رقابت در بخش فیلم خارجی‌زبان نودمین دوره جوایز اسکار معرفی کردند که یک رکورد جدید بود. “یک زن شگفت‌انگیز” به کارگردانی سباستین للیو از شیلی برنده اسکار بهترین جایزه این بخش شد.

برچسب ها

تمامی حقوق مطالب برای اخبار پرس محفوظ است و هرگونه کپی برداری بدون ذکر منبع ممنوع می باشد.